Als bij een ongeval je handen verbrand raken, is er vaak veel aandacht voor het herstel van de huid en het behoud van de motoriek van de vingers. De grijpfunctie en de soepelheid van het kunnen bewegen van je vingers krijgen veel aandacht. Voor je nagels is er vaak wat minder aandacht. Tenminste zo ervoer Rob van Gemert dat. En die nagels kunnen soms behoorlijk vervormd raken. Hier lees je hoe Rob uiteindelijk ook voor zijn nagels goede hulp vond.
Net voor corona begon in 2019 kreeg de Belgische Christine last van een vleesetende bacterie/NF/NWDI. Ze zat middenin een burn-out en haar vriendin vond dat ze er even tussenuit moest. Ze gingen samen op vakantie naar Zuid-Frankrijk. Maar daar ging het mis. Gelukkig vond ze later steun bij Nederlandse lotgenoten.
In een fractie van een seconde stond het leven van Ginger en haar kinderen volledig op z’n kop. Haar zoontje Dean, toen 22 maanden, trok een kom gloeiendhete soep over zich heen. ‘Het is niet te bevatten wat er dan door je heen gaat.’
Op 7 september 2014 stond Theo op. Hij voelde zich ziek en had ‘iets raars’ aan zijn oog. Diezelfde dag werd hij geopereerd en werd het rechterdeel van zijn gezicht verwijderd om de ‘vleesetende NWDI-infectie’ te stoppen. Daarna volgden er…
Veronica liep als kind brandwonden op. Ze is nu 35 jaar, heeft twee kinderen van 13 en 9 jaar. Twee jaar geleden is ze gescheiden. Ze kijkt samen met ons terug op haar leven, de rol die de brand daarbij…
Elf jaar geleden kreeg Dolf van den Berg myelofibrose (bloedkanker), een zeldzame aandoening van het beenmerg. Alleen met een risicovolle stamceltransplantatie was er kans op genezing. Vlak voor zijn opname werd hij heel erg ziek. De artsen stonden voor een…
‘‘Jurgen, mijn man, en ik keken elkaar aan. Dat kan toch niet waar zijn? Op de NWDI-dag ontmoetten we namelijk Kim. Daar bleek dat Kim tegelijk met mij in het ziekenhuis had gelegen, ook met NWDI (necrotiserende wekedeleninfectie). Niet dat…
Anne Jan, 46 jaar en gescheiden, woont in het midden van het land. Hij heeft een zoontje van acht waar hij graag mee samen is en die de helft van de tijd bij hem woont.Hij is sociaal agogisch ondernemer op…
Corrie is 63 jaar en woont nog steeds op de plek waar haar leven ooit begon: in Ulicoten. Ze is getrouwd en heeft twee kinderen. De brandwonden die ze in haar eerste levensjaar opliep aan haar voet, bepaalden een groot deel van haar leven. Tot een jaar geleden had ze echter nog nooit contact gehad met iemand uit de brandwondenzorg. Gelukkig vond ze daar ‘eindelijk’ de hulp waar ze al zo lang naar zocht.
Dertig jaar geleden werd Hawras geboren in het Noorden van Irak. Hij is van Koerdische afkomst en de oudste van vier kinderen. Toen hij twee jaar was, kreeg hij een ongeluk waardoor hij ernstige brandwonden opliep. Een groot deel van zijn gezicht werd aangedaan. Samen met zijn vader vluchtte hij kort daarna naar Nederland. Nu ruim 25 jaar later tekent Alianke van de Wal zijn verhaal op.